آندروپوز یا یائسگی در مردان یک فرآیند طبی سالمندی و یک موقعیت فیزیکی شبیه یائسگی در زنان است که در سن ۴۵ سالگی به بعد بروز می ‌کند.

در این فرآیند سطح هورمون تستسترون که یکی از اصلی ‌ترین هورمون ‌های مردانه (آندروژن ‌ها) است به طور پیوسته کاهش می ‌یابد و مرد علایمی‌ نظیر گرگرفتگی، افسردگی و تغییرات خلق و خوی را تجربه می‌ کند.

علاوه بر فرآیند طبیعی سالخوردگی و افزایش سن عواملی نظیر برخی از بیماری‌ های قلبی، استفاده طولانی مدت از برخی داروها، افسردگی، چاقی که بر تولید هورمون تستسترون تاثیر دارند می ‌توانند آغاز کننده زودرس آندروپوز باشند.

در تاریخ پزشکی همواره سخنانی در مورد یائسگی مردان میانسال یافت می ‌شود و اولین بار لفظ آندروپوز توسط اچ هالفورد(۱۸۱۳) و سپس توسط ای وارنر(۱۹۳۰) مطرح گشت و بیان شد تعدادی از مردان یک دروه یائسگی شبیه به آن چه در زنان است با یک شدت کمتر ولی با تداوم بیشتر را تجربه می ‌کنند.

در این زمینه تئوری هایی نظیر تئوری بیولوژیکی و تئوری روانی – اجتماعی مطرح گشت که به ترتیب بیان می ‌دارند که تغییرات فیزیکی در مقدار هورمون‌ های مترشحه بدن نقش دارند و سیستم روانی – اجتماعی و فشارهای روانی ایجاد کننده آندروپوز هستند.

عللی نظیر از دست دادن اشتیاق به کار مانند اخراج از کار، تغییرات ناگهانی در همسر، از دست دادن فرصت‌ های مناسب در زندگی و ناتوانی جسمی‌ اثبات کننده این تئوری‌ هستند.

تفاوت های یائسگی در مردان و زنان:

* یائسگی در زنان به دلیل کاهش تولید هورمون استروژن است در حالی که در مردان به دلیل کاهش تولید هورمون تستسترون است.

* بر خلاف خانم‌ ها، مردان علایم مشخص نظیر کاهش یا قطع قاعدگی ندارند که ورود آن ها را به این مرحله نشان دهد.

* زنان در این دوره باروری خود را به طور کامل از دست می ‌دهند در حالی که مردان هرگز باروری خود را به طور کامل در طی آندروپوز از دست نمی ‌دهند.

* تولید هورمون کم می ‌شود ولی هرگز قطع نمی ‌گردد؛ گر چه ممکن است از میزان موفقیت باروری کاسته شود ولی با تولید اسپرم هم چنان به فرد اجازه داده می‌ شود فرزندان سالمی‌ را حتی در دهه ۸۰ زندگی داشته ‌باشند.
(ادامه…)

کسانی که سابقه سکته قلبی دارند و دست به مصرف داروهای مسکن همچون ایبوپروفن می زنند بیشتر در معرض خطر سکته دوم قرار می گیرند.

به گفته محققان دانمارکی نتایج آزمایش روی ۸۴ هزار دانمارکی که از سکته اول جان سالم به در برده اند نشان میدهند اگر میزان مصرف این مسکن ها زیاد ویا برای مدت طولانی (ادامه…)

بیشتر خانم‌ های ایرانی وقتی پا به میانسالی می ‌گذارند، دست‌ درد و کتف ‌درد را به عنوان واقعیتی در زندگی خود می ‌پذیرند؛ انگار که در باور ما این دردها همان نشانه ‌های پیر شدن هستند. به همین خاطر، خیلی‌ ها به جای درمان، تنها این درد‌های مزمن را تحمل می‌ کنند.

دکتر احمدرضا جمشیدی، استاد روماتولوژی دانشگاه‌ علوم ‌پزشکی تهران، دیدگاه دیگری دارد…

پیری است و هزار درد بی ‌درمان! شما این ضرب ‌المثل را قبول دارید؟

نه! این ‌طور نیست که هرکس پا به میانسالی گذاشت، وجود هر دردی طبیعی باشد و باید تحمل کند. هر دردی در هر زمان علت خاص خود را دارد و باید ریشه ‌یابی شود. دردهای ذکر شده هم غالبا ناشی از استفاده نادرست از عضو مربوطه است که موجب التهاب تاندون‌ها، بورس ‌ها و کپسول مفصلی و خود مفاصل است. برخی مواقع نیز بیماری‌ ها می‌ توانند عامل ایجاد این دردها باشند که از جمله نرمی استخوان و آرتروز را می ‌توان نام برد.

بهترین راه تسکین این دردهای مزمن کدامند؟

بهترین راه، پیشگیری مناسب با تقویت عضلات، آموختن راه استفاده درست از اعضای بدن به‌ خصوص مفاصل، نشست و برخاست درست، تغذیه مطلوب، تنظیم وزن و مراجعه به‌ موقع به پزشک هنگام بیماری‌ ها است.

یعنی مسکن‌ ها جایی در شیوه درمانی شما ندارند؟

ببینید؛ مهمترین نکته درباره دردهای استخوانی- عضلانی، پیدا کردن علت آن ها می باشد. در مورد یک درد طول ‌کشیده و مزمن، بدترین کار، استفاده بی ‌حساب و کتاب از مسکن ‌ها است. با این کار، شما تنها علایم یک بیماری را پنهان می ‌کنید؛ در حالی که علت اصلی همچنان پابرجاست و در حال تخریب یا آسیب رساندن به عضو شماست. به عبارت دیگر، شما با مسکن آژیر خطر را خاموش می ‌کنید اما خطر را رفع نکرده ‌اید.

پس چرا در نسخه بسیاری از بیماران، مسکن دیده می‌ شود؟

من به موارد تجویز غلط مسکن کاری ندارم. اما اگر پزشکی در بررسی ‌های یک درد طول‌ کشیده و مزمن به این نتیجه رسید که درد علت مکانیکی دارد، در آن صورت، فیزیوتراپی و حرکت ‌درمانی بخشی از راهبرد معالجه بیمار خواهد بود.

منظور از درد مکانیکی آن است که این درد هنگام استفاده از مفصل، بیشتر و با خوابیدن و استراحت بهتر می ‌شود. در این شرایط، مسکن‌ های ضدالتهابی مثل ایبوپروفن و ایندومتاسین به بیمار تجویز می ‌شود تا فرد با درد کمتری بتواند مفاصل خود را به حرکت در آورد. به عنوان نمونه در آرتروز، درد مفاصل باعث ایجاد یک سیکل معیوب می ‌شود.

درد مفصلی اغلب به صورت درد عمقی است که با حرکت مفصل تشدید می‌ شود و با استراحت بهبود پیدا می ‌کند؛ هرچند در اثر پیشرفت بیماری ممکن است این درد به صورت دایمی درآید. بیمار از ترس درد، مفصل دچار آرتروز را حرکت نمی ‌دهد و به تدریج عضلاتش تحلیل می ‌روند.
(ادامه…)

کمردرد یکى از شایع ترین مشکلاتى است که انسان همواره با آن مواجه بوده است. حدود سه چهارم مردم در طی عمر خود حداقل یک بار دچار کمر درد مى شوند. زندگى ماشینى و عدم تحرک بدنى یکى از عواملى است که باعث ابتلا به کمر درد مى شود.

کمردرد بعد از بلند شدن از خواب

کمردرد ممکن است حاد یا مزمن باشد. کمر درد حاد معمولا ۴ تا ۶ هفته طول مى کشد. کمردرد مزمن برای طولانى مدت ادامه مى یابد و حتى در مواردى ممکن است تمام طول عمر فرد ادامه یابد.

عوامل فیزیولوژیکى کمردرد

علل زیادى براى ایجاد درد کمر وجود دارد که براى درمان مناسب بایستى منشا درد شناخته شود.

کمر از قسمت هاى مختلفى تشکیل شده است. استخوان هاى ناحیه کمر یا ستون مهره ها شامل ۳۳ مهره است. بین دو مهره کنار هم، فضاى دیسک وجود دارد که مانند یک بالشتک ، ضربات را می گیرد. هر دیسک شامل یک قسمت محیطى، مشابه تایر است و یک قسمت مرکزى ژله اى دارد. مهره و دیسک به همراه یکدیگر یک تونل حفاظتى درست مى کنند که نخاع و ریشه هاى عصبى را در برمى گیرند که این اعصاب از سوراخ هاى بین مهره اى خارج مى شوند و به قسمت هاى مختلف بدن مى رسند.

کمر همچنین داراى عضلات، رباط ها، تاندون ها و عروق مى باشد. عضلات، نسوج رشته اى هستند که باعث حرکت بدن مى شوند. رباط ها شامل الیاف مویى انعطاف پذیرى هستند که استخوان ها را به یکدیگر مى چسبانند و تاندون ها مسوول اتصال عضلات با استخوان ها هستند . عروق خونى مسوول تغذیه رسانی هستند.

کمردرد ممکن است ناشى از آسیب هر کدام از این قسمت ها باشد. آسیب به نسوج نرم یعنى عضلات، تاندون و رباط باعث کشیدگى یا پارگى مى شود. ولى آسیب به استخوان، اعصاب یا عروق جدى تر تلقى مى شود. همچنین پارگى یا شکاف در لایه خارجى دیسک اجازه مى دهد که قسمت مرکزى به بیرون زده شود و درد یا التهاب ایجاد کند.

علل کمردرد

ایستادن براى دوره هاى طولانى مدت یا نشستن غیر صحیح ممکن است کمر درد ایجاد نماید. بعضى از ورزش ها نیز ممکن است باعث آسیب کمر شوند.

کمردرد اغلب با بلند کردن اجسام سنگین، خم شدن یا چرخیدن یا وضعیت های نادرست بدن به وجود می آید

ممکن است یک ضایعه در کمر وجود داشته باشد، ولى تا زمانى که یک حرکت پرفشار باعث تشدید آن نشود مشخص نگردد.

علل ناشایع ولى وخیم کمر درد عبارتند از عفونت ها، تومور یا شکستگى ها. در این موارد، اغلب درد شدید و حتى در موقع استراحت و خواب نیز ادامه دارد و در مواردى همراه با تب و کاهش وزن و یا بیمارى هاى زمینه اى مثل پوکى استخوان است.

بیمار بایستى درد را مورد توجه قرار دهد و در مواردى که درد ادامه مى یابد به پزشک مراجعه نماید.

بعضى از مواردى که به طور شایع باعث درد کمر مى شوند عبارتند از:

کشیدگى یا پارگى: به دنبال یک سقوط ناگهانى، تصادف اتومبیل یا آسیب ورزشى ممکن است اتفاق بیفتد، حتى در مواردى با بلند کردن یک جسم خیلى سنگین. در این موارد رباط ها ، تاندون ها یا عضلات ممکن است بیش از حد کشیده یا پاره شوند. التهاب نسجى باعث ایجاد درد، حساسیت به لمس و خشکى مى شود که به دنبال بى حرکتى مثلا موقع بیدار شدن از خواب شدیدتر است.

چاقى: ستون مهره مسوول حمل قسمت زیادى از وزن بدن است. وزن زیاد باعث ایجاد فشار و استرس بر کمر به خصوص قسمت پایین کمر مى شود. علاوه بر این چاقى باعث تشدید مواردى چون پوکى استخوان، ساییدگى مفصل و سایر بیمارى هاى موجود در ستون مهره نیز مى تواند شود.

افزایش سن: باعث ضخامت رباط ها و کم آب شدن دیسک مى شود. این تغییرات مى تواند باعث اختلالاتى شود که فشار بر اعصاب ستون مهره وارد کند و علایمى چون درد، بى حسى یا ضعف ایجاد نماید. بیمارى استحاله اى دیسک بین مهره اى، مثالى از تغییرات وابسته به سن در ستون مهره است.

به مرور زمان ممکن است دیسک ساختمان و عملکرد طبیعى خود را از دست بدهد. سایش و پارگى در قسمت محیطى دیسک مى تواند باعث بیرون زدگى دیسک و درد شود. در مواردى با وجود پارگى دیسک، آزاد شدن مواد شیمیایى باعث تحریک ریشه عصبى و درد در سرتاسر پا مى شود.

مراجعه به پزشک

در صورت وجود هر یک از علایم زیر باید فورا به پزشک مراجعه کرد:

دردى که به شدت زیاد شود.

دردى که باعث اختلال در فعالیت هاى روزمره گردد.

مشاهده علایم بالینى شدید، ضعف یا بى حسى در ناحیه پاها، اختلال در کنترل ادرار و مدفوع.

پیشگیری از آسیب کمر

بلند کردن یا برداشتن اشیا، حتی چیزهای سبک، در صورتی که به شیوه مناسب انجام نشود، می‌تواند باعث آسیب‌ و درد کمر شود. برای پیشگیری از آسیب‌دیدن کمر هنگام بلند کردن اشیا، به توصیه ای زیر عمل کنید:
(ادامه…)

آلودگی صوتی در تهران، مشهد و اصفهان بیش از حد مجاز است

آلودگی صوتی به عنوان یکی از مهم ترین آلاینده‌ های محیط زیست در نواحی شهری محصول توسعه و پیشرفت تکنولوژی است. آلودگی صوتی و صدای زیاد در محیط، بعد از آلودگی هوا یکی از بزرگ ترین چالش های زیست محیطی است.

آلودگی صوتی

خسرو گورابی عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: صداهای بلند می توانند بر محیط زیست انسانی، حیوانی و حتی گیاهی ما تاثیر بگذارند.

وی تاکید کرد: صداهای ناهنجار اطراف محیط زندگی باید کنترل شوند و برای این کار باید هر صنعتی قبل از اجرا، جنبه های زیست- محیطی آن از لحاظ آلودگی صوتی نیز مورد بررسی قرار گیرد.

گورابی اظهارداشت: برای جلوگیری از آلودگی صوتی باید هر طرح صنعتی که در هر جایی اجرا می شود، پیوست ارزیابی زیست محیطی و کنترل صدا داشته باشد.

همان طور که وضعیت آلودگی هوا مورد توجه مسئولان است باید آلودگی صوتی نیز مورد توجه ویژه قرار گیرد زیرا عواقب سوء آلودگی صوتی کم تر از آلودگی هوا نیست.

آلودگی صوتی با صنعتی شدن جوامع مختلف از جمله جامعه روبه توسعه ما که به عنوان یک جامعه صنعتی در حال پیشرفت است روز به روز بیشتر می شود که این امر نیازمند برنامه ریزی دقیق و علمی است.

گورابی به وضعیت کارگران در محیط های پر سرو صدا اشاره کرد و گفت: این افراد باید به طور سالانه آزمایش شنوایی بدهند و هر بار آزمایشات آن ها با دفعات قبل مقایسه و نتایج مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود: وقتی به چهره افرادی که در محیط های پر سر و صدا کار می کنند، نگاه کنیم تمام عضلات صورت آن ها در حال انقباض است از این رو مسن تر به نظر می رسند.

از طرفی ‌چون این افراد به طور دائم در حال مقابله با صدا هستند از این رو نسبت به افراد هم سن و سال خودشان پیرتر به نظر می رسند.
(ادامه…)

انگشت پای تان درد می‌گیرد. تنها چیزی که به ذهن تان می‌رسد این است که به نقرس مبتلا شده‌اید.

بیماری نقرس از زمان‌های قدیم به عنوان “بیماری اغنیا” شناخته شده است، زیرا افراد ثروتمند مواد گوشتی بیشتری مصرف می کنند و در نتیجه سطح اسید اوریک خونشان بالاتر می‌رود. در نتیجه نقرس میان آنها بیشتر مشاهده می شود. اما امروزه به غیر از رژیم غذایی، زمینه‌ای از اختلال هم وجود دارد که باعث بروز مشکل در دفع اسید اوریک می گردد و همین مساله سبب رسوب اسیداوریک اضافی در مفاصل و بروز درد و التهاب می‌شود.

این بیماری اغلب مفصل انگشت شست پا را درگیر می‌کند. به‌ طور معمول بیماری نقرس در سنین پایین بروز نمی کند و بعد از ۴۰ سالگی خود را نشان می‌دهد. این بیماری میان آقایان شایع‌تر است، اما پس از سن یائسگی نیز در خانم ها مشاهده می شود. البته تمام این موارد مربوط به شرایطی است که نقرس به صورت ارثی بروز نکند. چون گاهی ممکن است افراد در سنین پایین‌تر هم به دلایل ژنتیکی دچار این بیماری شوند.

علائم بیماری

علامت مشخصه این بیماری ورم، قرمزی و درد شدید مفصل شست پاست؛ البته ممکن است این بیماری با ورم و درد مفاصل دیگر مثل مچ پا یا زانو هم خود را نشان دهد، ولی حالت اول بسیار شایع‌تر است.

عوارض بیماری

اگر به موقع درمان و پیشگیری انجام نشود، آسیبی که به مفصل وارد می‌شود، می‌تواند منجر به تخریب مفصل شده و عارضه‌ای دائمی ایجاد کند.

در صورتی که اسیداوریک اضافی برای مدت طولانی در بدن وجود داشته باشد حتی ممکن است در بافت کلیه رسوب کند و آن را تخریب و بیمار را دچار نارسایی کلیه نماید.

در افراد دچار نقرس، رسوب بلورهای اسیداوریک در بافت‌های دیگر بدن مثل زیر پوست به خصوص پوست آرنج و مچ دست به صورت برجستگی دیده می‌شود که می تواند باعث التهاب مفاصل و درد شود.

این برجستگی‌های زگیل مانند می‌توانند در لاله گوش هم دیده شوند که علامت خاص نقرس است.

علل بروز بیماری

اختلال در متابولیسم اسید اوریک سبب بروز بیماری می شود که این اختلال هم می‌تواند به صورت ژنتیک و مادرزادی باشد و هم در بزرگسالی به وجود آید. رژیم غذایی که باعث افزایش اسیداوریک خون شود نیز می‌تواند بیماری را تشدید کند. البته ضربات و فشارهای وارد بر مفاصل هم گاهی زمینه‌ساز بروز این بیماری خواهند بود.

اسیداوریک ماده‌ای است که در اثر تخریب برخی غذاها به خصوص گوشت‌ها در بدن حاصل می‌شود.

گوشت قرمز و غذاهای دریایی، خوراکی‌هایی هستند که بیشترین ارتباط را با بالا رفتن اسیداوریک خون و احتمال وقوع بیماری نقرس دارند. از طرفی خوردن لبنیات کم‌چرب، به عنوان پیشگیری‌کننده این بیماری در نظر گرفته می‌شود. اسیداوریک مولکول کوچکی است که در خون انسان با غلظت خاصی گردش می‌کند و تا زمانی که غلظت این مولکول از حد خاصی کمتر باشد مشکلی پیش نمی‌آید، اما زمانی که از این حد بالاتر برود، به حد اشباع رسیده و در بافت‌های مختلف بدن به صورت کریستال (بلور) رسوب می‌کند. رسوب بلورهای اسیداوریک باعث مجموعه علائمی می‌شوند که بیماری نقرس نامیده می‌شود.

علاوه بر زیاده‌روی در مصرف انواع گوشت‌ها به خصوص گوشت قرمز و ماهی‌ها، علل دیگری نیز برای این بیماری وجود دارد. از جمله علل مستعدکننده می‌توان به برخی بیماری‌های ژنتیکی خاص، بیماری فشار خون، مصرف برخی داروها مثل داروهای ادرارآور که برای فشار خون مصرف می‌شوند و بیماری نارسایی کلیه اشاره کرد.

درمان بیماری

با این‌که با رژیم غذایی مناسب ممکن است احتمال بروز و پیشرفت بیماری کاهش یابد، اما درمان دارویی را نیز نباید نادیده گرفت.

با رژیم غذایی مناسب می‌شود، کنترل بهتری انجام داد، اما رژیم غذایی به تنهایی برای درمان یا پیشگیری کافی نیست و حتماً باید درمان دارویی را نیز در نظر داشت. رژیم غذایی نیز برای افراد با شرایط مختلف متغیر است. اما بهتر است مصرف مواد غذایی گوشتی، دل، قلوه، جگر و… را محدود کرد و درمان دارویی را هم طبق نظر پزشک ادامه داد.

در بیماری نقرس سه اصل درمانی را نباید فراموش کرد: پیشگیری از افزایش اسید اوریک خون، درمان حملات مفصلی حاد و پیشگیری از عوارض مفصلی و کلیوی.

بنابراین در صورت بروز مشکل، مراجعه به پزشک متخصص و درمان و پیگیری را فراموش نکنید.

مراجعه به پزشک

حتی کسانی که نشانه‌ای از بیماری نقرس ندارند، اما در آزمایشات معمولی اسیداوریک‌شان از حد مشخصی بالاتر است و سایر عوامل خطر مانند چاقی و فشار خون را نیز دارند باید تحت درمان قرار گیرند. شروع بیماری نقرس باید حتما تحت نظر پزشک بوده و درمان مرحله حاد انجام شود. اما پس از آن هم به مدت چند ماه یا چند سال ممکن است به درمان‌ و پیشگیری نیاز باشد.

(ادامه…)

آنافیلاکسی به شدیدترین واکنش‌های حساسیتی گفته می‌شود که خود را با افت فشار خون و حالت خفگی نشان می‌دهد، اما باید این را به خاطر سپرد که موارد حساسیتی خفیف می‌توانند به واکنش‌های شدید و حتی مرگ منجر شوند.

حساسیت پوستی
فردی به دلیل سردرد و تهوع نزد پزشک می‌رود. پزشک برای بیمار داروی ضدتهوع و مسکن تجویز می‌کند. چند دقیقه بعد بیمار دچار حالت قرمزی و خارش پوست می‌شود و تپش قلب می‌گیرد. پزشک بر بالین بیمار حاضر می‌شود و پس از اقدامات اولیه با ۱۱۵ تماس می‌گیرد. متاسفانه جوان چند ‌‌لحظه بعد فوت می‌کند.

(ادامه…)

اصطلاحا کفش طبی به کفشی گفته می شود که در کارگاهی خاص، با تجویز پزشک و زیر نظر مهندسین ارتوپدی فنی ساخته شود.

بیمارانی هستند که به دلیل مشکلاتی از قبیل قطع عضو در ناحیه پا و یا قسمتی از پنجه و دیگر بیماری ها دچار دفورمیتی و ناهنجاری شده اند که استفاده این افراد از کفش طبی و کفی های مخصوص می تواند، کمک قابل توجهی را به این عزیزان بکند.

و اما کفش هایی که در بازار و مغازه های کفش فروشی موجود است و گاهی برای فروش بیشتر، نام کفش طبی روی آن ها می گذارند که ممکن است واقعیت نداشته باشد. بعضی از کفش ها که جدیدا در بازار یافت می شوند که به آن ها نیز کفش طبی گفته می شود، این کفش ها گرچه طبی نیستند ولی ساختار طبیعی پای سالم را رعایت کرده اند. این کفش ها فقط برای افراد سالم خوب هستند نه برای کسانی که با مشکلات و دمفورمیتی های شدید مواجهند.

کفی طبی چگونه ساخته می شود؟

امروزه در بسیاری از مراکز توانبخشی و کلینیک های ارتوپدی فنی، با معاینه بالینی و لمس کف پا، مشاهده چگونگی راه رفتن و بر اساس تجربیات متخصص، کفی طبی برای افراد تهیه می شود.

در مراکز توانبخشی در کشورهای پیشرفته، اطلاعات شخص با استفاده از دستگاه های اندازه گیری نیرو و فشار کف پا در حالت حرکت و ایستاده دریافت و پردازش می شود.

نحوه توزیع فشارهای کف پا با امکانات گرافیکی به صورت نوار کف پا نشان داده می شود. به کمک چنین اطلاعات کمی و کیفی، متخصصین با سهولت بیشتری می توانند نسبت به تجویز دقیق تر کفی اقدام نمایند.
(ادامه…)

راه رفتن آسان است و همه ی ما بدون فکر کردن، این کار را انجام می ‌دهیم. وقتی مکانیسم راه رفتن از حالت خودکار خارج شود، اشکال در طرز راه رفتن ایجاد می ‌شود که به اصطلاح پزشکی اختلال gait نام دارد.

۱۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال و ۲۰ تا ۲۵ درصد افراد بالای ۸۰ سال دچار این اختلال با علل نورولوژیک هستند. البته عوامل دیگری هم در ایجاد این اختلال دخیل هستند مثل مشکلات استخوانی ـ مفصلی و اختلالات بینایی.

قسمت ‌های مختلفی از مغز عمل راه رفتن را کنترل می ‌کنند و یک پزشک متخصص مغز و اعصاب از طرز راه رفتن غیر طبیعی می ‌تواند به محل آسیب و نوع بیماری پی ببرد.

این مراکز کنترل کننده شامل: طناب نخاعی، ساقه مغز، مخچه، غدد قاعده ‌ای مغز و لب پیشانی مغز می ‌باشد.

هر گونه اختلال در این مراکز موجب بروز مشکلاتی می ‌گردد که این مشکلات نیز به نوبه خود موجب بروز اختلال در gait می ‌گردد.

این اختلالات در سیستم اعصاب خود را به ۶ نوع نشان می‌ دهد.

۱- ضعف اندام‌ ها

ضعف اندام ناشی از بیماری اعصاب محیطی و یا طناب نخاعی همراه با تحلیل عضلانی و کاهش رفلکس تاندون‌ ها است.

نوع راه رفتن به صورت قدم‌ های بلندی است که با ضربه محکم به زمین می‌ خورد اما ضعف ناشی از بیماری اعصاب مرکزی همراه با سفتی عضلانی، سختی در خم کردن زانو و ران و افزایش رفلکس تاندون ‌ها است و طرز راه رفتن به صورت کشیدن پا روی زمین همراه با سکندری خوردن است.

۲ ـ اشکال در قوس حسی

در اختلال مربوط به قوس حسی، بیمار قادر به تشخیص موقعیت شست پا با چشم بسته نیست و در حالت ایستاده اگر چشمان خود را ببندد، تلو تلو می ‌خورد.

طرز راه رفتن به صورت گذاشتن انگشتان پا به روی زمین و سپس محکم کوباندن پاشنه پا است.

۳ ـ اتاکسی یا عدم تعادل

در اتاکسی یا عدم تعادل مربوط به مخچه، عدم هماهنگی بین حرکات دست و پا‌ها دیده می‌ شود. طرز راه رفتن به صورت برداشتن قدم‌ های باز برای حفظ تعادل است. اما بیمار ممکن است تلوتلو بخورد.

۴ ـ احساس گیجی در سر

احساس گیجی در سر به سیستم وستیبولار در بدن مربوط می ‌گردد. گوش داخلی و مجاری نیم ‌دایره ای در این امر دخیل هستند و به همین علت عفونت ‌های گوش داخلی هم ممکن است باعث سرگیجه شود.

بیمار حالت تهوع داشته و احساس عدم تعادل می ‌کند و گاهی به هنگام راه رفتن به سمت ضایعه منحرف می‌ گردد.

۵ ـ اختلال در سیستم اکستراپیرامیدال

بیماری‌ های اکستراپیرامیدال مربوط به مشکلات ایجاد شده در ساقه مغز است. مهم‌ ترین بیماری این دسته پارکینسون است و کندی حرکات، لرزش دست و سفتی عضلات، مشخصه این بیماری است.

بیمار قدم ‌های کوتاه برداشته و چون به راحتی به عقب سقوط می‌ کند خود را به جلو متمایل می ‌کند، به هنگام حرکت، دست ‌ها را در اطراف بدن حرکت نداده و از آرنج خم می ‌کند. بیمار در شروع حرکت مشکل دارد ولی وقتی حرکت کرد می ‌تواند قدم‌ های تند بردارد.

۶ ـ مشکل در لب پیشانی

بیمار با مشکل لب پیشانی معمولا دچار تغییر در شخصیت نیز می‌ گردد. سازگاری ‌اش کم شده و یک گفته را ممکن است چندین بار تکرار کند.

شروع راه رفتن سخت بوده و به تناوب می ‌ایستد. کنترل ادرار هم ممکن است از دست برود.

(ادامه…)

گاهی اوقات یک بیماری به‌خودی‌خود آن‌قدر مهم نیست که عوارض‌اش اهمیت دارد و سالیان سال است که پزشکان سراسر دنیا مشغول تحقیق و بررسی روی بیماری های مختلف هستند تا بتوانند به عوارض ثانویه آن ها پی ببرند.

پزشکان، نام «سایه بیماری» را برای این عوارض ثانویه انتخاب کرده‌اند؛ مثلا یکی از کشف‌های آنها این بوده است که ادامه یافتن میگرن باعث افزایش احتمال ابتلا به سکته قلبی می‌شود. به همین دلیل، متخصصان نام پنج بیماری شایع را عنوان کردند و به تمامی افراد گوشزد کردند که نباید به هیچ‌وجه آنها را نادیده بگیرند، زیرا سایه این بیماری ها بسیار خطرناک‌تر از خود آنهاست.

این پنج بیماری به شرح زیر هستند:

نام بیماری: میگرن

سایه آن: سکته قلبی

اگر شما برای مدت طولانی به سردردهای میگرنی مبتلا باشید، حتما پزشک‌تان در مورد ابتلا به بیماری‌های قلبی به شما هشدار خواهد داد. اما خوشبختانه، محققان به تازگی فهمیده‌‌اند که احتمال ابتلا به ناراحتی‌های قلبی در کدام یک از افراد میگرنی بیشتر است و چه نوع میگرنی رابطه نزدیک‌تری با سکته قلبی دارد. اگر کمتر از یک بار در ماه با سردرد میگرنی دست به گریبان می‌شوید، احتمال بروز حمله قلبی در شما ۵۰ درصد بیشتر از کسانی است که تا به حال این بیماری را تجربه نکرده‌اند و اگر سردرد میگرنی حداقل هفته‌ای یک بار شما را آزار می‌دهد، باید بدانید که احتمال سکته قلبی برای شما، سه برابر بیشتر از سایرین است.

* مراقبت‌های شخصی: متاسفانه، متخصصان هنوز نتوانسته‌اند راهکار مناسبی برای کاهش حملات میگرنی و در نتیجه کاهش احتمال ابتلا به سکته قلبی ارایه کنند، اما افراد مبتلا به میگرن می‌توانند با معاینه منظم سیستم قلبی عروقی‌شان توسط پزشک، گام موثری در راستای حفاظت از قلب خود بردارند.

نام بیماری: فشار خون بالا

سایه آن: دیابت

پزشکان از رابطه بسیار شدید و تنگاتنگ فشار خون بالا و دیابت شگفت‌ زده‌اند و می‌گویند هر چه قدر فرد از وزن بالاتری برخوردار باشد، این رابطه نزدیک‌تر است. این شگفت‌زدگی، محققان دانشگاه هاروارد را مجبور کرد تا روی ۳۸ هزار خانم میان سال تحقیقاتی انجام دهند و پس از این تحقیقات متوجه شدند که امکان بروز دیابت در بین افراد با فشار خون بالا، دو برابر سایر افراد است و افراد چاق هم استعداد بیشتری برای ابتلا به دیابت دارند.

* مراقبت‌های شخصی: اگر فشار خون‌تان بالاست، یا سابقه فامیلی پرفشاری دارید، حتما یک آزمایش دیابت بدهید. شما می‌توانید با ایجاد تغییرات کوچکی در سبک زندگی‌تان از مبتلا شدن به دیابت در امان بمانید.

نام بیماری: آسم

سایه آن: افسردگی و تنگ خلقی

مطالعات اخیر نشان می‌دهند که نقش بیماری آسم در ابتلا به افسردگی یا عصبانیت، بسیار پررنگ است. دکتر بروس بندر، استاد روان‌پزشک دانشگاه کلورادو، نتایج آخرین تحقیقات روی گروهی از بیماران مبتلا به آسم را این‌طور عنوان می‌کند:

«۱۸ درصد از مبتلایان به آسم، از بیماری‌های روحی هم رنج می‌بردند و تنگ‌خلقی و انزوا در بیش از نیمی از آن ها مشاهده می‌شد.»

جالب این که هر چه بیماری تنگی نفس افراد شدیدتر بود، افسردگی هم در آنها بیشتر رخ می‌نمود.

* مراقبت‌های شخصی: اگر می‌دانید که به آسم یا بیماری‌های روحی مبتلا هستید، برای اطمینان از مبتلا نشدن به سایه بیماری، نزد یک روان‌شناس یا متخصص آسم‌ و آلرژی بروید و با او در مورد مشکل‌تان صحبت کنید و از او کمک بخواهید.

نام بیماری: آندومتریوز

سایه آن: سرطان پوست

وجود آندومتریوز (به وجود آمدن بافت‌های نابجا درون رحم به ویژه در تخمدان‌ها) یکی از بیماری‌های است که سبب ایجاد سرطان پوست در ۶۲ درصد از مبتلایان می‌شود.

* مراقبت‌های شخصی: دکتر جفری کالن، استاد پوست و موی دانشکده پزشکی لوییس ویل می‌گوید: «اگر به بیماری آندومتریوز مبتلا هستید، بهتر است از یک متخصص پوست بخواهید تا شما را از نظر سرطان پوست مورد بررسی قرار دهد.» وی همچنین به تمام مبتلایان به آندومتریوز توصیه می‌کند که ماهی یک بار سر تا سر پوست‌ بدنشان را از جهت پیدایش خال‌های جدید یا غیرمتعارف یا بزرگ شدن خال‌های قبلی مورد بررسی قرار دهند.

نام بیماری: پسوریازیس

سایه آن: حمله قلبی

پسوریازیس نوعی بیماری پوستی است که در آن پوست برخی قسمت‌های بدن مثل دست و پا دچار ضایعات قرمز رنگی، همراه با پوسته‌های بسیار ظریف و نقره‌ای رنگ می‌شود. پوست قسمت مبتلا ممکن است همراه با خارش یا بدون خارش باشد. دکتر ژول گلفند، متخصص پوست دانشگاه پنسیلوانیا، چرکی شدن پوست زخمی و رسیدگی نامناسب را از جمله دلایل رابطه این بیماری با حمله قلبی می‌داند. او می‌گوید که عفونت‌ حاصل از این زخم ممکن است به سیستم ایمنی بدن‌ آسیب برساند و چرک خودش را روی قلب بریزد!

* مراقبت‌های شخصی: بهترین کاری که می‌توانید برای جلوگیری از حمله قلبی ناشی از پسوریازیس انجام دهید، این است که زخم‌های پوستی‌تان را نادیده نگیرید و در صورت مشاهده هر گونه ناراحتی یا سفتی پوست، به سرعت با یک متخصص پوست مشورت کنید و اجازه ندهید زخم‌های پوستی‌تان عفونی شوند.

(ادامه…)