تحولات سریع تکنولوژیکی و فرهنگی دو سده اخیر کشورهای توسعه یافته و تاثیر آن در نوسازی سایر جوامع از جمله جامعه ایران توجه پژوهشگران بسیاری را به خود جلب کرده است . نظریه های نوسازی تاکید دارند که عواملی همچون میزان شهرنشینی صنعتی شدن سطح تحصیلات ارتباطات مشارکت اجتماعی چگونگی اجتماعی شدن و پایگاه اجتماعی اقتصاد فرد نوگرایی در جوامع را تسریع می کنند .

فرد نوع گرا نیز دارای ویژگی هایی مانند علم گرایی پذیرش تجربیات جدید پیشرفت گرایی نگرش های مدنی و جهانی و دموکراتیک تساوی طلبی استقلال طلبی و خطر پذیری است . هدف این پژوهش سنجش میزان نوگرایی زنان فعال در حوزه فرهنگی ( دبیران ) و عوامل موثر بر آن است که با روش پژوهش کتابخانه ای و پیمایشی انجام شده است و جامعه آماری آن زنان دبیر شهر تهران هستند . یافته های پژوهش نشان می دهد که ۳/۷۲ در صد زنان دبیر مطالعه نوگرا هستند و دو عامل طول مدت تحصیل و پایگاه اقتصادی اجتماعی با میزان نوگرایی رابطه معانادار دارد.
(ادامه…)