تربیت فرزندان به خصوص در سنین کودکی اهمیت ویژه ای دارد. در این سنین والدین اولین و در دسترس ترین الگوی عملی کودک هستند و بیشتر از گفتار، رفتار آن ها، برای کودک الگوست. والدین باید بستر تربیت صحیح کودک را فراهم سازند تا او ضمن حرف شنوی از والدین ، مستقل، خلاق و با اعتماد به نفس پرورش یابد. جلب اعتماد کودک و نوجوان یکی از موضوعاتی است که نباید والدین از آن غفلت کنند اگر کودک به والدین خود اعتماد داشته باشد احساس امنیت خواهد کرد.احساس امنیت نیز زمینه شکوفایی استعدادهای کودک و نوجوان را فراهم می کند. در این باره با یکی از روان پزشکان کودک و نوجوان گفت و گو کردیم که ماحصل آن در ادامه مطلب می آید.

اعتماد و امنیت
(ادامه…)

با پسر ۸ ساله‌ام مشکل دارم. نمی‌توانم با او ارتباط برقرار کنم. وقتی شروع به صحبت می‌کند، آن‌قدر یک کلمه را تکرار می‌کند که طاقتم تمام شده و خودم جمله‌اش را کامل می‌کنم.

او از این کار من عصبانی شده و دوباره جمله را طور دیگری تمام می‌کند تا به من حالی کند که منظورش را خوب نفهمیده‌ام. دیگر از این لکنتش خسته شده‌ام؛ البته متوجه هستم که پسر بیچاره‌ام هم عذاب می‌کشد اما خانواده شوهرم مرا در این مورد مقصر می‌دانند. این قضایا باعث شده ارتباطم با همسرم هم دچار مشکل شود. لطفا برای درمان لکنت فرزندم مرا راهنمایی کنید». اینها جملات مادری است که برای من درددل می‌کرد. شاید شما هم دوست داشته باشید راه‌حل این مشکل را بدانید. پس با ما همراه شوید.

مطمئن هستم اگر پای درد دل کودک این خانواده می‌نشستیم، داستان او نیز بسیار ناراحت‌کننده بود. زمانی که فردی دچار لکنت زبان است، در ارتباط با دیگران دچار مشکل می‌شود و نمی‌تواند منظورش را به نحو دلخواه بیان کند. از طرفی عکس‌العمل اطرافیان و بی‌حوصلگی آنها تمایل او را به صحبت کمتر می‌کند و خود این موضوع امکان تمرین را از او گرفته و وضعیت را در طولانی مدت بدتر خواهد کرد.

صبور باشید

حدود یک درصد از بچه‌ها در محدوده‌ سنی ۲ تا ۵ سالگی دچار لکنت زبان می‌شوند؛ البته ۸۰ درصد از این تعداد به مرور زمان و با رشد مهارت‌های کلامی مشکل‌شان از بین می‌رود و فقط ۲۰ درصد آنها تا سنین بالاتر هم این مشکل را خواهند داشت. پس اگر کودکی در این محدوده‌ سنی دارید که دچار لکنت زبان خفیف است، نگران نباشید؛ فقط صبر و حوصله‌ کافی داشته باشید و با آرامش به حرف‌های او گوش کنید و اجازه دهید خودش جملاتش را تمام کند چرا که مهم‌ترین عاملی که می‌تواند باعث پایدار شدن این مشکل شود، فشارهای محیطی و بی‌حوصلگی اطرافیان است.

بد نیست بدانید ۶۰ تا ۷۰ درصد موارد لکنت زبان برای کودکانی رخ می‌دهد که زمینه‌های ارثی و خانوادگی نداشته‌اند؛ پس اگر خودتان در کودکی دچار لکنت زبان بوده‌اید یا هنوز این مشکل گاهی اوقات به سراغتان می‌آید، لازم نیست خیلی نگران کودکتان باشید.

پیشگویی عجولانه

تا به حال که کسی نتوانسته چنین چیزی را پیش‌بینی کرده و مثلا تعیین کند که کودکی یکساله در آینده دچار این مشکل می‌شود یا خیر. البته مواردی هم وجود دارند که می‌توانند تا حدودی در این مورد کمک کنند اما این موارد به هیچ عنوان قطعی نیستند؛ پس در نتیجه‌گیری عجول نباشید.

کودکانی که دارای تاخیر در تکلم هستند و دیرتر از هم سن و سال‌های خود شروع به صحبت می‌کنند، احتمال بیشتری دارد که بعد از شروع به صحبت، مشکلاتی در این زمینه داشته باشند.

دختران اندکی بیشتر از پسرها دچار لکنت زبان می‌شوند.

بچه‌هایی که در سنین ۶ ـ‌ ۵ سالگی هنوز راست دست یا چپ‌دستی‌شان مشخص نشده است یا به عبارت تخصصی نقص غلبه‌ طرفی دارند نیز در این زمینه مستعدتر هستند اما اگر کودک شما اکثر کارهایش را با یکی از دست‌ها انجام می‌دهد و فقط گاهی اوقات، بعضی کارهایش را با دست دیگر انجام می‌دهد، نگران نباشید؛ چرا که در همین حد برای این سن کافی است؛ یعنی اینکه شما بدانید کودکتان راست‌دست یا چپ دست است، کفایت می‌کند.

بعضی از پژوهش‌‌ها نشان داده‌اند احتمال بیشتری دارد که چپ‌دست‌ها دچار لکنت زبان بشوند؛ البته این احتمال خیلی بالا نیست. مواردی که گفته شدند، تنها می‌توانند احتمال ایجاد لکنت زبان را افزایش دهند وگرنه آنچه یک کودک را از کودکی با مشکل خفیف در تکلم به کودکی با لکنت شدید تبدیل می‌کند، در غالب موارد، ‌مسائل روانی است. تحقیقات نشان داده است هیجان زیاد، اعتماد به نفس پایین، وابستگی شدید به دیگران و حساسیت زیاد از حد نسبت به اتفاقات محیطی، از علائم افراد دچار لکنت زبان است.

آهسته و پیوسته

قبل از هر چیز بد نیست به چند نکته توجه کنیم؛ اول آنکه لکنت زبان مسئله‌ غیرقابل حلی نیست؛ با تمرینات و اقداماتی می‌توان آن را حل کرد یا حداقل تخفیف داد. کودک ما اولین کودکی نیست که دچار این مسئله شده است؛ اتفاقا بد نیست بدانید لکنت زبان از مسائلی است که تاریخچه‌ای بسیار قدیمی دارد. شاید شما هم داستان دموستن – سخنور بزرگ روم باستان که در کودکی لکنت زبان داشت – را شنیده باشید؛ سخنور توانای رم باستان در سال‌های قبل از میلاد مسیح.

او در ابتدا لکنت زبان داشت اما با تمرین زیاد تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین سخنوران عصر خود شد. البته لطفا سطح توقعتان را خیلی زود بالا نبرید؛ چرا که این مشکل ممکن است در دوره‌ای بسیار خوب شود اما همان زمانی که شما فکر می‌کنید دیگر می‌توانید با آن خداحافظی کنید، برای دوره‌ای کوتاه دوباره برگردد یا در حالت عادی، فرد مشکلی در صحبت نداشته باشد اما زمانی که هیجان‌زده می‌شود، نتواند خیلی روان صحبت کند. در هر حال مهم‌ترین نکته در مواجهه با این مشکل فقط یک چیز است؛ صبر و حوصله. البته علاوه بر آن، موارد دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند در طی این مسیر برای کودک ما کمک‌کننده باشد.

هر دردی دوایی دارد

باید توجه داشت که انواع مختلف لکنت زبان وجود دارد که متناسب با هر کدام باید فعالیت‌های خاصی را انجام داد. همان‌طور که پیش از این هم گفته شد، یک درصد از بچه‌ها در محدوده‌ سنی ۲ تا ۵ سال دچار لکنت زبان فیزیولوژیک می‌شوند که مهم‌ترین راهکار در برابر آن صبر و حوصله است. اما گاهی وقوع حوادث تلخ و ناگهانی هم می‌تواند در کودکان یا حتی بزرگسالان ایجاد لکنت زبان پس از حادثه کند؛ البته در بسیاری از مواقع، این مسئله با گذشت زمان خود به خود حل می‌شود.

به عنوان مثال کودکی که شب از خواب می‌پرد و در خانه شبحی را می‌بیند، ممکن است برای چند روز دچار لکنت زبان بشود یا کودکی را در نظر بگیرید که در ماشینی همراه با والدین خود تصادف سختی داشته و از قضا یکی از والدین خود را نیز در این حادثه از دست داده است. ممکن است این کودک برای چند هفته یا حتی چند ماه دچار اختلال در تکلم شود؛ البته در صورتی که با این کودک برخوردی درست صورت نگیرد، ممکن است این مشکل تا سال‌ها همراه او باشد.
(ادامه…)

آیا با خود فکر می‌کنید بچه شما بیمار است؟ آیا وی می‌تواند به مدرسه برود یا خیر؟ در ادامه توصیه‌های کارشناسان را ملاحظه می‌کنید.

یک سرفه معمولی. بچه شما می‌گوید من سر حال نیستم. واقعا نمی‌دانید بچه در خانه بماند یا به مدرسه برود. با علائم سرماخوردگی، تب می‌توانید پاسخ خود را دریابید (بر اساس گفته استون پارکر، رئیس بخش رفتاری اطفال در مرکز پزشکی بوستون)؛ اگر کودک تب ندارد، مانعی برای رفتن به مدرسه وجود ندارد. همچنین اگر یک سرماخوردگی مختصر می‌باشد، می‌توانید فرزند خود را به مدرسه بفرستید. یا اگر شک دارید با یک پزشک اطفال مشورت کنید. همچنین اگر فرزند شما ادعا می‌کند که حالش خوب نیست و نمی‌تواند به مدرسه برود، اما در خانه و هنگام تعطیلات آخر هفته سرحال است، موضوع به گونه‌ای دیگر می‌باشد و احتمالا مشکلی در مدرسه وجود دارد. در زیر رهنمودهای آقای پارکر را مطالعه کنید.

تب

اگر درجه حرارت فرزند شما ۳۸ درجه سانتیگراد یا بیشتر بود، حتما وی را در منزل نگه دارید و از او بخواهید مایعات فراوان بنوشد، و باید تب او ظرف ۲۴ ساعت قبل از رفتن به مدرسه از بین برود (بدون دارو).

سرفه خفیف و آبریزش بینی

کودکانی که سرفه‌های بدی دارند، باید در منزل استراحت کنند و یا آنها را نزد پزشک برد. شاید نشان از یک سرماخوردگی شدید و یا برونشیت، آنفلوانزا و سینه پهلو باشد. اما زمانی که سرفه بهبود می‌یابد و کودک بهتر می‌شود، می‌تواند به مدرسه برود. انتظار نداشته باشید که سرفه کاملا برطرف شود- شاید سرفه یک هفته و یا بیشتر به طول انجامد.

اسهال یا استفراغ

تا زمان بهبودی کامل و ۲۴ ساعت بعد از آخرین مورد کودک خود را به مدرسه نفرستید.

گلو دردی

یک گلودرد خفیف، خیلی مهم نیست، اما گلو درد شدید می‌تواند گلودرد استرتپوکوکی باشد، حتی اگر تبی وجود نداشته باشد. دیگر علائم گلودرد استرتپوکوکی در کودکان سردرد و ناراحتی معده می‌باشند. از این رو در این مواقع کودک را به مدرسه نفرستید و نزد پزشک اطفال ببرید. و ۲۴ ساعت بعد از شروع درمان با آنتی بیوتیک، کودک می‌تواند به مدرسه برود.

گوش درد

در این مورد حتما کودک خود را نزد پزشک ببرید.

ورم ملتحمه حاد (سرخ چشمی)

در این صورت کودک شما نمی‌تواند به مدرسه برود، مگر زمانی که دکتر اجازه بدهد. سرخ چشمی مسری و در خیلی موارد عامل آن یک ویروس می‌باشد، که به یک آنتی بیوتیک پاسخ نمی‌دهد. ورم ملتحمه باکتریایی به آنتی بیوتیک نیاز دارد، پزشک می‌تواند عامل آن را تشخیص بدهد.

راش
(ادامه…)

همه مادران و پدران خواهان داشتن نوزادی سالم می‌باشند بنابراین هم در دوران بارداری و هم بعد از آن باید مراقبتهای لازم را به عمل آورند.

وزن:
* میزان از دست دادن وزن در چند روز اول بعد از تولد ۵ تا ۱۰% وزن تولد است.
*بازگشت به وزن هنگام تولد ۷ تا ۱۰ روزگی
*وزن متوسط هنگام تولد ۵/۳ کیلوگرم
(ادامه…)

یکى از مشکلات مادرهایى که بچه مدرسه ای دارند، صبحانه دادن به آنهاست. معمولا بچه ها وقتى از خواب بیدار مى شوند، میل زیادى به صبحانه خوردن ندارند….
به گزارش جوان پارسی و به نقل از مشرق، با فرا رسیدن فصل امتحانات، دغدغه تغذیه صحیح دانش آموزان چند برابر می شود. آنچه مسلم است، یک صبحانه مفصل و سالم در فراگیری دروس نقش عمده ای دارد.با چند دستور ساده که آماده کردن همه آنها کمتر از ۵۱ دقیقه طول مى کشد، صبحانه هایى درست کنید که بچه ها حتما دوست دارند و با اشتیاق آن را مى خورند و سیر از خانه خارج خواهند شد.
(ادامه…)

بر اساس تحقیقات اخیر، خشونت و پرخاشگری‌های خانوادگی همان گونه که جنگ روی سربازان اثرگذار است مغز فرزندان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. محققان دریافتند استرس مداوم در زندگی بچه‌ها سیستم‌های پاسخ‌گر به استرس را مختل می‌کند بخصوص دو بخش حساس مغز یعنی آمیگدالا و اینسولا را تغییر می‌دهد.
(ادامه…)

تربیت فرزندان همواره یکی از اولویت های اصلی والدین است. کودک همانند یک نهال تازه شکفته در اختیار دو باغبانی است که به قدر همت و دانش خود قادر خواهند بود از ثمره پرورش این نهال طی سالیان متمادی لذت ببرند. واقعیت این است که امروز بیش از هر زمان دیگری نقش پدر و به ویژه مادر در شکل گیری شخصیت کودک آشکار شده است. بدیهی است که همه والدین می خواهند فرزندانی شاداب، سرزنده و دارای اعتماد به نفس تربیت کنند اما تمامی آن ها از یک روش پیروی نمی کنند و بر اساس میزان اطلاعاتی که از روش های تربیتی کودکان دارند، با آن ها برخورد می کنند. با اندکی تامل در خانواده هایی که اطراف ما هستند می توانیم این تفاوت ها را دریابیم. در بعضی از خانواده ها شیوه تربیتی مقتدرانه، در برخی شیوه آسان گیرانه، در برخی شیوه منطقی و در برخی شیوه مستبدانه رواج دارد و والدین بنا به شیوه تربیتی که از والدین خود دریافت کرده اند و بسته به اطلاعاتی که از سبک های فرزندپروری دارند، تلاش می کنند فرزندانی صالح و با اعتماد به نفس تربیت کنند. یکی از رایج ترین شیوه های تربیتی که امروز در بسیاری از خانواده های ایرانی رواج دارد، شیوه آسان گیر است که در آن والدین با دادن آزادی زیاد، پذیرش بی قید و شرط خواسته های فرزند، نداشتن حد و مرز و تعیین نکردن خطوط قرمز و جهت ندادن به رفتارهای کودک فرزندانی «لوس» تربیت می کنند. در این مطلب قصد داریم فقط به یکی از رفتارهایی که به «لوس شدن» بچه ها منجر می شود، اشاره کنیم.

لوس شدن یعنی چه
(ادامه…)

اما بخشی از این نگرانی صرفا به این دلیل است که ناآگاه‌اید و نمی‌دانید چه اتفاقی رخ خواهد داد و شما چه کمکی می‌توانید به فرزندتان بکنید.
اول اینکه باید بدانید بدن کودک شما در تولید یا مصرف انسولین ناتوان است.
انسولین ماده‌ای است که توسط لوزالمعده ترشح شده و موجب می‌شود قند (منبع انرژی بدن) مورد استفاده قرار گیرد.
(ادامه…)

بسیاری از کودکان دارای لکنت زبان هستند ؛ از این مساله والدین و به خصوص خود کودک ناراحت است . چه راه کاری برای این موضوع باید اندیشید؟

حدود یک ‌درصد افراد جامعه به لکنت زبان مبتلا هستند. این اختلال گفتاری که معمولاً بین سنین ۲ تا ۷ سالگی آغاز می‌شود، به‌ صورت‌های متنوعی بروز می‌کند اما در همه‌ی آن‌ها، نوعی اختلال غیر ارادی در ریتم و روانیِ کلام دیده ‌می‌شود. شیوع آن در پسران، سه تا چهار برابر دختران است؛ درصورتی‌که پدری مبتلا به لکنت باشد،۲۰‌درصد فرزندان پسر و ۱۰‌درصد فرزندان دختر نیز مبتلا خواهند شد.

معمولاً لکنت به ‌یک‌باره اتفاق نمی‌افتد، بلکه در عرض چند هفته تا چند ماه و به ‌تدریج شکل‌ می‌گیرد. این افراد، هنگام صحبت دچار مکث‌ها، کشیدن‌ها یا تکرارهای غیرارادی کلمات می‌شوند و گاهی برای پرهیز از قطع کلام، کلماتی غیر از آن‌چه قصد بیان آن را داشته‌اند، جایگزین‌می‌کنند. برخی مبتلایان ممکن‌است موقع حرف‌زدن، حرکات اضافی در بدن (تیک)، تغییر شکل‌هایی در صورت و یا پلک‌زدن‌های مکرر نیز داشته باشند. مبتلایان به لکنت، اغلب برای پیش‌گیری از قطع کلام و بیان سریع موضوع، با سرعت بالایی حرف‌می‌زنند که همین امر، موجب تشدید لکنت می‌گردد. مجموعه‌ی این علایم، برای‌شان تنش‌زا و آزاردهنده است و همین تنش، لکنت را تشدید می‌کند.

اغلب علایمی از اضطراب اجتماعی، احساس شرم و یا امتناع از رفتن به مدرسه و دانشگاه را نیز نشان‌می‌دهند. بنابراین در بسیاری‌ از موارد برای پیش‌گیری از این احساس شرم، به انزوا طلبی و کناره‌گیری تدریجی از فعالیت‌های گروه ی روی‌ می‌آورند.
(ادامه…)

در دوران بسیار دور بروز این بیماری در نوزاد را به مادر ربط داده و از وی خرده می‌گرفتند،ولی امروزه با تحقیقات گسترده‌ای که در خصوص این بیماری شده است،مشخص شده است به صرف این که بیماری از هنگام تولد با نوزاد است،هیچ ارتباطی به مادر ندارد.
دکتر سعید توکلی،فلوشیپ ارتوپدی اطفال دراین‌باره می‌گوید:هنوز برای پاچنبری علت مشخصی پیدا نشده است و نمی‌توان آن را تقصیر رحم تنگ مادران یا بد خوابیدن آنها گذاشت و گفتنی است از هر هزار تولد نوزاد زنده،یک تا ۳ نفر از آنها به این عارضه مبتلا می‌شوند که علت آن تاکنون نامشخص است.
(ادامه…)